La programmation de l'ANTE Festival 2026 se finalise...
La construction de cette page est bientôt terminée
Dinsdag 14 oktober
Donderdag 16 oktober
Donderdag 16 oktober
Dinsdag 14 oktober
Donderdag 16 oktober
Donderdag 16 oktober
Het architecturale erfgoed van de 19e eeuw, dat lang gereduceerd werd tot een eenvoudige vorm van "historicisme" of zelfs pastiche, verdient het om opnieuw bekeken te worden in het licht van de evolutie van de bouwkunst in België, waar het "eclecticisme" een beslissende rol speelde in de overgang naar de moderniteit. Deze trend, die begon aan het einde van de achttiende eeuw en volledig tot ontwikkeling kwam na 1830, werd gekenmerkt door een inventieve herinterpretatie van oude stijlen, die architecten met een opmerkelijke vrijheid combineerden. Deze benadering gaf aanleiding tot een productieve productie, gekenmerkt door een breed scala aan invloeden, die veel verder ging dan alleen het kopiëren van het verleden om de weg vrij te maken voor een meer innovatieve architectonische taal.
Dit " lange negentiende eeuw "Het was ook een kans om aanzienlijke vooruitgang te boeken in het ontwerp van civiele gebouwen, met name door een heroverweging van plattegronden, met ruimtes die beter waren aangepast aan de nieuwe stedelijke levensstijl. Het gebruik van materialen zoals ijzer, gietijzer en glas, in combinatie met een nieuwe focus op comfort, luidde de experimenten van de Art Nouveau in. De creatieve rijkdom van deze periode moet daarom worden gezien als een echt laboratorium van ideeën, de opmaat naar een definitieve architectonische moderniteit.
Thomas Greck, architect gespecialiseerd in erfgoed, werkt aan een grondige studie van de neogotische beweging in België, van 1780 tot 1935. Hij is co-auteur van een architectuurstudie van het Justitiepaleis in Brussel, uit te voeren in 2019-2022 met Thierry Henrard, architect.
Relatief snel na de uitvinding van de fotografie begonnen verschillende architecten, ingenieurs, aannemers, opdrachtgevers of eenvoudigweg fotografen met een voorliefde voor de stad en haar architectuur de bouw- of restauratieprojecten van hun tijd te documenteren. Op die manier is er ook van de 19e-eeuwse Brusselse bouwwerven best wat interessant beeldmateriaal bewaard gebleven, beeldmateriaal dat ons bijzonder waardevolle historische inzichten oplevert over de veranderende bouwpraktijken van de 19e eeuw.
Aan de hand van tal van foto's, gaande van de restauratie van het Brusselse stadhuis over de overwelving van de Zenne tot de bouw van prestigieuze projecten als de Beurs, het Justitiepaleis of de Serres van Laken, laat architectuurhistoricus Inge Bertels zien welke impact de Brusselse bouwprojecten hadden op het stedelijke weefsel, hoe ze ambities van de stad en (een deel van) haar bewoners reflecteerden en hoe gaandeweg de rollen van de bouwactoren, de bouwinstrumenten en -machines, en de veiligheidspraktijken evolueerden in de tijd.
Inge Bertels (°1976) is gewoon hoogleraar architectuurgeschiedenis en bouwcultuur aan de Universiteit Antwerpen en sinds 2021 decaan van de faculteit Ontwerpwetenschappen. Haar expertise omvat negentiende- en twintigste-eeuwse bouw-, architectuur- en stadsgeschiedenis.
De Brusselse bouwwerven van de 19e eeuw in beeld
door Inge Bertels
Lezing in het 🇳🇱
Power and Architecture: The case of Brussels in the long 19th century
Door Manuel Schmitz
Architecture reflects power: the powerless are homeless, the powerful reside in palaces. Of course, power is not the only message that architecture can convey. Architecture can celebrate beauty or praise efficiency. It can embody rationality or faith, belief in the past or hope for the future. Architecture can sing of high ideals or shout about greedy needs. But architecture can never be quite about power. Buildings are symbols of power. Every building is.
In his lecture, Manuel Schmitz will look at the case of Brussels in the long 19th century (1780-1920), with a focus on political rather than cultural or economic power. This focus does not imply an exclusive discussion of political architecture; domestic architecture, for instance, can also reflect underlying political structures. The lecture will consider the extent to which the establishment of the Belgian nation-state in 1830–31 represented a watershed moment in Brussels’ building practices. Did becoming a capital make a substantial difference for the architecture of the city? Or are the continuities more prevalent? Is architecture a capital question?
Manuel Schmitz, PhD, is a political scientist, author and guide, living and working in Brussels.
Architecture as an expression of powerArchitecture as an expression of power
by Manuel Schmitz
Lezing in het 🇬🇧
Le long XIXe siècle
par Thomas Greck
Lezing in het 🇫🇷
Het architecturale erfgoed van de 19e eeuw, dat lang gereduceerd werd tot een eenvoudige vorm van "historicisme" of zelfs pastiche, verdient het om opnieuw bekeken te worden in het licht van de evolutie van de bouwkunst in België, waar het "eclecticisme" een beslissende rol speelde in de overgang naar de moderniteit. Deze trend, die begon aan het einde van de achttiende eeuw en volledig tot ontwikkeling kwam na 1830, werd gekenmerkt door een inventieve herinterpretatie van oude stijlen, die architecten met een opmerkelijke vrijheid combineerden. Deze benadering gaf aanleiding tot een productieve productie, gekenmerkt door een breed scala aan invloeden, die veel verder ging dan alleen het kopiëren van het verleden om de weg vrij te maken voor een meer innovatieve architectonische taal.
Dit " lange negentiende eeuw "Het was ook een kans om aanzienlijke vooruitgang te boeken in het ontwerp van civiele gebouwen, met name door een heroverweging van plattegronden, met ruimtes die beter waren aangepast aan de nieuwe stedelijke levensstijl. Het gebruik van materialen zoals ijzer, gietijzer en glas, in combinatie met een nieuwe focus op comfort, luidde de experimenten van de Art Nouveau in. De creatieve rijkdom van deze periode moet daarom worden gezien als een echt laboratorium van ideeën, de opmaat naar een definitieve architectonische moderniteit.
Thomas Greck, architect gespecialiseerd in erfgoed, werkt aan een grondige studie van de neogotische beweging in België, van 1780 tot 1935. Hij is co-auteur van een architectuurstudie van het Justitiepaleis in Brussel, uit te voeren in 2019-2022 met Thierry Henrard, architect.
De Brusselse bouwwerven van de 19e eeuw in beeld
door Inge Bertels
Lezing in het 🇫🇷
Relatief snel na de uitvinding van de fotografie begonnen verschillende architecten, ingenieurs, aannemers, opdrachtgevers of eenvoudigweg fotografen met een voorliefde voor de stad en haar architectuur de bouw- of restauratieprojecten van hun tijd te documenteren. Op die manier is er ook van de 19e-eeuwse Brusselse bouwwerven best wat interessant beeldmateriaal bewaard gebleven, beeldmateriaal dat ons bijzonder waardevolle historische inzichten oplevert over de veranderende bouwpraktijken van de 19e eeuw.
Aan de hand van tal van foto's, gaande van de restauratie van het Brusselse stadhuis over de overwelving van de Zenne tot de bouw van prestigieuze projecten als de Beurs, het Justitiepaleis of de Serres van Laken, laat architectuurhistoricus Inge Bertels zien welke impact de Brusselse bouwprojecten hadden op het stedelijke weefsel, hoe ze ambities van de stad en (een deel van) haar bewoners reflecteerden en hoe gaandeweg de rollen van de bouwactoren, de bouwinstrumenten en -machines, en de veiligheidspraktijken evolueerden in de tijd.
Inge Bertels (°1976) is gewoon hoogleraar architectuurgeschiedenis en bouwcultuur aan de Universiteit Antwerpen en sinds 2021 decaan van de faculteit Ontwerpwetenschappen. Haar expertise omvat negentiende- en twintigste-eeuwse bouw-, architectuur- en stadsgeschiedenis.
Architecture as an expression of powerArchitecture as an expression of power
by Manuel Schmitz
Lezing in het 🇬🇧
Het architecturale erfgoed van de 19e eeuw, dat lang gereduceerd werd tot een eenvoudige vorm van "historicisme" of zelfs pastiche, verdient het om opnieuw bekeken te worden in het licht van de evolutie van de bouwkunst in België, waar het "eclecticisme" een beslissende rol speelde in de overgang naar de moderniteit. Deze trend, die begon aan het einde van de achttiende eeuw en volledig tot ontwikkeling kwam na 1830, werd gekenmerkt door een inventieve herinterpretatie van oude stijlen, die architecten met een opmerkelijke vrijheid combineerden. Deze benadering gaf aanleiding tot een productieve productie, gekenmerkt door een breed scala aan invloeden, die veel verder ging dan alleen het kopiëren van het verleden om de weg vrij te maken voor een meer innovatieve architectonische taal.
Dit " lange negentiende eeuw "Het was ook een kans om aanzienlijke vooruitgang te boeken in het ontwerp van civiele gebouwen, met name door een heroverweging van plattegronden, met ruimtes die beter waren aangepast aan de nieuwe stedelijke levensstijl. Het gebruik van materialen zoals ijzer, gietijzer en glas, in combinatie met een nieuwe focus op comfort, luidde de experimenten van de Art Nouveau in. De creatieve rijkdom van deze periode moet daarom worden gezien als een echt laboratorium van ideeën, de opmaat naar een definitieve architectonische moderniteit.
Thomas Greck, architect gespecialiseerd in erfgoed, werkt aan een grondige studie van de neogotische beweging in België, van 1780 tot 1935. Hij is co-auteur van een architectuurstudie van het Justitiepaleis in Brussel, uit te voeren in 2019-2022 met Thierry Henrard, architect.